غنچه از خواب پرید و گلی تازه به دنیا آمد .خار خندید به گل گفت سلام و جوابی نشنید.خار رنجید ولی هیچ نگفت . ساعتی چند گذشت ، گل چه زیبا شده بود ! دست بیرحمی آمد نزدیک گل سراسیمه ز وحشت افسرد لیک آن خار در آن دست خلید. و گل از مرگ رهید. صبح فردا که رسید : خار با شبنمی از خواب پرید . گل صمیمانه به او گفت :"سلام"

عشق يك نوع مرضي است كه ميكروب آن از طريق چشم ، وارد قلب مي شود . مرض عشق اين روزها شباهت زيادي به آدامس دارد . اول شيرين ، بعد دوست داشتني ، سپس تكراري و خسته كننده و در آخر دور انداختني .

@@@...............@@............@@...........@@@........@@.........@@@@@@@........... @@@...............@@............@@.............@@@.....@@..........@@@@@@@........... @@@..........@...@@..........@@...............@@@...@@...........@@@..................... @@@@@@@....@@........@@.................@@@.@@............@@@..................... @@@@@@@......@@@@@......................@@@@..............@@@@@@@@@

پرسید : به خاطر کی زنده هستی ؟ با اینکه دلم می خواست با تمام وجود داد بزنم "به خاطر تو " بهش گفتم : به خاطر هیچ کس . پرسید : پس به خاطر چه زنده هستی ؟ با اینکه دلم فریاد میزد " به خاطر تو " با یک بقض غمگین گفتم : به خاطر هیچ چیز . ازش پرسیدم : تو به خاطر چی زنده هستی ؟ در حالی که اشک در چشمانش جمع شده بود گفت : بخاطر کسی که بخاطر " هیچ " زنده است

از شکوفه تا مرگ راه کميست . زندگی در کوتاهترين فاصله ها جاريست . لحظه هاييست در اين کوتاهی که پر از خواستن است . و برای بودن يک بهانه کافيست.

عاشق آنکسي باش که بر دو طرفه بودن عشق اصرار مي کند(( دانته)) عشق حقيقي هيچگاه يکنواخت و آرام پيش نمي رود(( شکسپير)) آنان که عشق خود را آشکار نکنند معشوق نخواهند بود ((شکسپير